Pręty kształtowane w procesie ciągnienia

Ciągnienie jest procesem technologicznym stosowanym w metalurgii, który polega na formowaniu drutu lub pręta poprzez przeciąganie materiału wejściowego przez otwór ciągadła. W wyniku tego procesu następuje zmniejszenie średnicy obrabianego przedmiotu oraz jego wydłużenie, może też nastąpić zmiana kształtu przekroju.

Ciągnienie wzmacnia właściwości prętów

pręty ciągnioneCiągnienie jest metodą obróbki wykorzystaną przede wszystkim tam, gdzie konieczna jest wysoka precyzja i zachowanie walorów mechanicznych materiału początkowego. Rozciąganie pręta powoduje, że traci on nieco elastyczności, ale za to zyskuje wytrzymałość poprzez umocnienie materiału. Stalowe pręty ciągnione można spotkać wszędzie tam, gdzie od precyzyjnych części wymaga się niezawodnej i bezpiecznej pracy przez długie lata. Pręty uzyskiwane poprzez metodę ciągnienia charakteryzują się brakiem zmian w strukturze materiału. W większości przypadków proces ciągnienia polega na przeróbce plastycznej na zimno. Do wyrobów prętów ciągnionych stosuje się wszystkie występujące na rynku gatunki stali, wytwarzane z dokładnością H11 oraz H9. Główne zalety prętów ciągnionych na zimno to: wysoka prostolinijność, zwężone tolerancje wymiarowe, bardzo gładkie, wolne do por, uszkodzeń i nalotów korozyjnych powierzchnie. Pręty ciągnione utwardzają się powierzchniowo, wzrasta ich wytrzymałość na rozciąganie, z jednoczesnym spadkiem właściwości plastycznych.

Podsumowując, pręty ciągnione uzyskiwane są w procesie ciągnienia. W niektórych przypadkach jest to metoda bezkonkurencyjna, ponieważ pozwala bardzo dokładnie regulować kształt osiąganych elementów, a w przypadku prętów pozwala zachować ustaloną wcześniej średnicę. Pręty ciągnione stosuje się tam, gdzie wymaga się dokładnego dopasowania elementów.