Motoreduktor – połączenie silnika i przekładni

Maszyna napędowa, motoreduktor stanowi połączenie silnika i przekładni. Przekładnia powoduje, że wał wyjściowy (zewnętrzny) obraca się z mniejszą prędkością i większym momentem obrotowym niż wał silnika (wewnętrzny). Silnik i przekładnia tworzą jedną całość i czasami mają wspólną obudowę.

Motoreduktor – alternatywa dla klasycznych układów napędowych

motoreduktor dcPonieważ silniki elektryczne mają mniejsze masy miedzi i żelaza przy tej samej mocy znamionowej i większej prędkości obrotowej, zwykle przydatna jest przekładnia redukcyjna. To samo dotyczy silników spalinowych. W 1927 roku Albert Obermoser zaprojektował wczesny motoreduktor dc elektryczny, opatentowany silnik z wałkiem przeciwbieżnym. Jednak napędy bezpośrednie, czyli działające bez przekładni, również mają swoje zalety. Występuje znacznie mniejszy luz i eliminowane są straty sprawnościowe przekładni. Jednym z przykładów jest wrzeciono silnika. Przełożenie „i” przekładni to stosunek prędkości obrotowej na wejściu do prędkości obrotowej na wyjściu. Oprócz „i” ważnymi parametrami motoreduktora są: sprawność, maksymalny moment obrotowy na wyjściu, luz, maksymalna prędkość obrotowa oraz maksymalne osiowe i promieniowe obciążenie (siła) wału. Niektóre motoreduktory są silnikami z hamulcem. W nich wał silnika wyposażony jest w hamulec mechaniczny do szybkiego hamowania. W wyniku redukcji przekładni powstaje odpowiednio zwiększony moment hamujący na wale napędowym.

Moment ten musi być jednak tak zwymiarowany, aby nie przeciążył przekładni. Dzieje się tak dlatego, że po uszkodzeniu przekładni maszyna może kontynuować pracę, mimo że silnik jest w stanie spoczynku. Silniki z hamulcem przekładniowym są potrzebne do szybkiego zatrzymania, na przykład w obrabiarkach i maszynach pakujących.